Patron szkoły - Jacek Malczewski (ur. 1854 Radom, zm. 1929 Kraków):

Urodził się 15 lipca 1854 r. w Radomiu. Zarówno ojciec Julian Malczewski - sekretarz Dyrekcji Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego, jak i matka Maria z Szymanowskich, pochodzili ze zubożałych rodzin ziemiańskich. Wychowywał się z dwiema siostrami - starszą Bronisławą i młodszą Heleną. Ojcu wszechstronnie wykształconemu humaniście oraz Adolfowi Dygasińskiemu, znakomitemu pisarzowi i pedagogowi, zawdzięczał Jacek Malczewski ukształtowanie artystycznej osobowości.
Mając 13 lat wyjechał do Wielgiego (1867-1871), gdzie w szlacheckim dworze swego wuja Feliksa Karczewskiego, wspólnie ze swoimi kuzynami Karczewskimi, pod opieką Adolfa Dygasińskiego przygotowywał się do gimnazjum w Krakowie. W sierpniu 1871 roku przybył do Krakowa. W Gimnazjum Św. Jacka przy ul. Siennej na jego talencie poznał się nauczyciel klasy VI, pan Siedlecki, i to za jego pośrednictwem Malczewski trafił na naukę rysunku do Leona Piccarda, a potem do Jana Matejki, który namówił ojca, by syn Jacek przerwał naukę w gimnazjum i wstąpił do Szkoły Sztuk Pięknych. W 1874 roku Jacek Malczewski zdobył I nagrodę za rysunek antyczny, II nagrodę za pracę perspektywiczną, nagrodę za akt akademicki. Dzięki niepospolitemu talentowi i wielkiej pracowitości Malczewski w 1876 wyjechał za zgodą Matejki do Paryża, do Ecole de Beaux Arts (Szkoły Sztuk Pięknych) i dopuszczono go do prestiżowej nagrody Prix de Rome. Nagroda Rzymska dawała artystom możliwość dłuższego wyjazdu do Włoch i studiowania sztuki antyku oraz malarstwa włoskiego odrodzenia, w tym na przykład takich mistrzów anatomii w plastyce, jak Luca Signoreli, Antonio Pollaiuolo, Leonardo da Vinci, Michał Anioł, Veronese, Tycjan. Artysta niespodziewanie opuszcza Paryż, by od jesieni 1877 powrócić do krakowskiej klasy Jana Matejki, gdzie wytrzyma do 1879 roku. W latach następnych, już jako samodzielny artysta odbywa szereg podróży: do Italii (1880 wraz z księciem Marcelim Czartoryskim), do Grecji i Azji Mniejszej (1884 z ekspedycją archeologiczną Karola Lanckorońskiego), Monachium (1885-1886). 
W 1884 r. zmarł w Gardzienicach ojciec malarza, jego najbliższy i niezawodny powiernik. W 1898 r. zmarła w Wielgiem matka artysty. Po śmierci rodziców Jacek Malczewski nigdy w rodzinne strony nie wracał. Cieszył się, gdy w 1926 r. Rada Miejska Radomia postanowiła kupić do sali posiedzeń jego prace. Przeznaczył dla "miasta swojego dzieciństwa, ojczyzny swojej myśli artystycznej" jeden z najbardziej osobistych obrazów "Mój pogrzeb", na którym fauny na koźlich nóżkach niosą go na marach do dworu w Wielgiem.
Jacek Malczewski zmarł 8 października 1929 r. w Krakowie. 
Śmierć była dla niego wybawieniem od cierpień. Podobnie jak stary Tobiasz z przypowieści biblijnej został dotknięty ślepotą.
Licznie zgromadzone tłumy i Dzwon Zygmunta żegnały go 12 października na Skałce.